HIRU HITZEKIN EGINDAKO IPUINA

marzo 8, 2007 at 10:53 am (euskera)

Ipuin bat idatzi behar dudala esan dit nire euskerako irakaslea. Ez dakit nola hasi, burlan daukat istorio bat baina ez dakit zein hasiera eman. Ideiak argitzeko gelditu naiz segundu batzuetan .
(Mikel ez zekien nork zen bere aitak, ez zekien ezer beraz. Egun batean bere amaren logelan mutil gazte baten argazkia ikusi zuen)
Beno istorioa badauka hasiera bat, ez dakit oso ondo nola segitu, eta amaitu nahi dut lehen baino lehen. Ipuinak idaztea ez zait gustatzen.
(Mikelen amak lanean zegoen, eta estera ailegatu bezain pronto, bere semea ikusi zuen argazki horrekin. Mikel galdetu zion ia nor zen mutil horrek, bere ama pixka bat apuratuta erantzun zion istorio oso luze bat zela, baina azken finean Soriano lagun bat zela)
Pausa bat egin dut, nire gelako lagunei begiratu ditut, ematen duenez, Deneb daukate bere istorioa burlan, ardua begiratu dut, oraindik dauka denbora amaitzeko.
(Udako oporrak ailegatu ziren eta Mikel eta amak ez zekiten non emango zituzten. Mikelek proposatu zion Soriara joatea eta horrela lagun berezi hori ezagutu, gainera Sorian izekoak zeukan, amak esan zion ez zekiela , zeren berarekin hitz egin beharko zuela)
Egun ederra dago, eskolatik irten nahi nuke, baina hemen egon behar naiz bitararte.
(Bere lagunari ez zion importa esan zion, eta biekin hitz egin behar zuela esan zion. Mikel sorprenditu zen, zeren suposatzen zen mutil horrek bakarrik bere amak ezagutzen zuela.)
Egarri naiz, baina 20tara arte ez da klñasea amaitzen, eta nekatuta nago ya.
(Abuztuaren 8an Soriara joan ziren, izugarrizko herri polita iruditu zitzain Mikeli, zuhaitz ederrak zuen eta gauza bitxiekin, denak ezberdinak ziren. Amaren laguna Kepa zen. Oso ondo portatzen zen Mikelekineta sentimendu berezia zeuden euren artean.)
Oraindik 10 minutu falta dira amaitezina egiten ari zait, zeren ez zait batere gustatzen istorioa, baina segituko dut.
(Egun batean, Kepak esan zion Mikeli, hitz egin behar zuela berarekin, bere aita zela esan zion, explikazio ugari eman zion, baina Mikeli gehien impaktatu ziona izan zen, bere “aitak” ezin izan zuela bera eta amarekin Bilbon geratu, zeren Mikel jaio ondoren, bere aitak Rafa, txarto ipini zen, eta Soriara joan zela )
ez nago oso pozik ipuin honekin, ez zait asko gustatzen baina beno, segituko dut.
(orduan, Kepak erakutsi zion zuhaitz bat, zuhaitza oso zaharra iruditzen zen eta bere aitak esan zion zuhaitz hori bere aititea zela:
-Mikel, hau zure aitite Rafa da, egun guztiak berarekin etortzen naiz hitz egitera, eskutitz bat idatzi nizun duela urte batzuk baina ez nintzen ausartu hau guztia idatziz esaten, horrexegaitik itzaro nuen, hau guztia kontatzeko.
Mikel oso impaktatuta geratu zen, ez zuen ezta imaginatzen hau guztia, Orduan ikusi zuen dena egia zela bere aititea hitz egiterakoan:
-Mikel, ni naiz, Rafa, hau guztia oso arraroa iruditzen zaizu ezta? Ipuin bat dirudi…
Mikel jarraitu zuen aititearekin hitz egiten eta amari kontatu zion dena.
Urteak pasa eta gero Mikel eta bere amak Sorian erosi zuten etxe bat asteburuak pasatzeko han, zeren Rafak gauza oso interesgarri zeukan kontatzeko)
Buf amaitu dut, ordua zen… espero dut hau ez egitea berriro, azpertzen nau ipuinak idaztea.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: